‘Voyage de noces’ (1990), de enige roman van Nobelprijswinnaar Patrick Modiano die nog niet in het Nederlands is vertaald (maar ik werk daar nu aan), werd geïnspireerd door hetzelfde opsporingsberichtje in ‘Paris-Soir’ van 31 december 1941 dat later het startpunt van ‘Dora Bruder’ (1997) vormde. Met fictie wist de schrijver zijn spoken niet te bezweren, en jarenlang deed hij vervolgens onderzoek naar het echte verdwenen meisje – dat in 1942 samen met haar vader naar Auschwitz bleek te zijn gedeporteerd.

Net als Modiano’s andere romans baadt ook ‘Voyage de noces’ in een sfeer van diepe melancholie en lijken de personages eeuwig naar zichzelf op zoek. Een definitieve waarheid vinden ze nooit, en ook de lezer krijgt alleen maar stukken en brokken aangeleverd.

Tijdens deze vertaalworkshop, waarin een thuis voorbereid fragment van de roman diepgaand wordt besproken, zullen we ons vooral richten op twee aspecten van Modiano’s schrijverschap: de ingetogen, bij vlagen haast journalistiek-constaterende stijl en de vele verwijzingen naar de wereld waarin zijn personages ronddolen. Uiteraard komen er ook allerlei algemenere vertaalvragen aan bod, van zinsbouw tot woordkeus en van ritme tot research.

Mijn uitgangspunt van mijn vertaalworkshops is dat iedereen op zijn eigen niveau moet kunnen meedoen: de enige eis is dat je Frans moet kunnen lezen en van literatuur houdt. Het gaat niet om het resultaat, maar om het leerproces en om de uitwisseling. Het deelnemersveld is dan ook heel divers: van pure liefhebbers tot universitair docenten, van musici tot gevorderde literair vertalers. Ik zorg er als gespreksleider voor dat iedereen aan het woord komt en dat niemand het gesprek domineert. Door de onderdompeling en de exotische omgeving (inclusief twee lieve huispoezen) heerst er meteen vanaf de eerste koffie met croissants een hechte groepssfeer. Vaak wordt er zelfs piano gespeeld.