Toen ik in 2020 tijdens de Franse Covid-lockdown mijn dagelijkse wandeling binnen een straal van maximaal 1 kilometer van mijn huis mocht maken, vroeg ik me natuurlijk af: wat valt er binnen die straal te fotograferen? Mijn keus viel algauw op een ‘cité’ vlakbij, een wijkje met goedkope huurflats waar de mensen pas écht opgesloten zaten. En op de laatste dag van mijn project zag ik een boom waar ik al die tijd al langs was gelopen zonder hem op te merken: onooglijk, een beetje vreemd midden op een grasveldje geplaatst.

Ik nam wat foto’s, nog altijd zonder er echt aandacht aan te besteden. Pas op mijn beeldscherm en in mijn verbeelding kwam hij later echt tot leven. Inmiddels siert hij de cover van mijn roman ‘Ramkoers’ (die ik in dezelfde periode schreef). Met één opvallende transformatie: in plaats van groen was de boom nu rood geworden, dankzij een simpele Lightroom-preset die het effect van de helaas niet meer verkrijgbare Kodak Aerochrome-film nabootst. Ik bleef hem fotograferen, en een jaar later was hij zelf rood geworden: dood.

Niet het voorwerp maakt het beeld, maar het beeld het voorwerp. Bomen die we in het voorbijgaan niet zien staan, zien er ineens heel anders uit als we ze gaan fotograferen. Perspectief, belichting, scherptediepte, nabewerking, alles heeft invloed op het uiteindelijke beeld. In dat opzicht zijn bomen net mensen: door ze te portretteren plaatsen we ze in een bepaald licht, letterlijk en figuurlijk.

Tijdens deze driedaagse fotoworkshop (maximaal vier deelnemers, want meer passen er niet bij mij in de auto) trekken we ’s ochtends de Morvan in op zoek naar markante bomen, waarna we ’s middags de oogst bewerken en bespreken. De workshop is geschikt voor beginners en gevorderden, het enige waarover je hoeft te beschikken is een niet al te slecht digitaal fototoestel en eventueel een laptop. Wie wil, mag van mij ook experimenteren met infraroodfotografie (waarvoor ik het materiaal te leen heb).